Imbolc, Oimelc, Lupercalia en het Feest van Nut

De Lente komt eraan!

lammetjesImbolc is een feestdag met een verscheidenheid aan namenen wordt gevierd halverwege tussen de winter solstice en de lente equinox zo op of rond 2 februari. "Imbolc" betekend zoveel als "in de buik". De naam is afhankelijk van de cultuur en de locatie.

In het Ierse Gaelic heet het Oimelc, wat zich vertaalt naar "schapenmelk." Het is een voorloper van het einde van de winter wanneer de ooien hun pasgeboren lammeren zogen. De Lente en het plantseizoen zijn om de hoek.

In vele tradities is Imbolc het moment om de godin Brighid te eren. Deze Keltische godin staat symbool voor huis en haard en is beschermvrouw van dichters, barden, genezers en magiƫrs. Volgens de Ierse mythologie is de naam Brighid (of Brighit) afgeleid van het Keltische "brig" of "verhevene" en is ze de dochter van de Dagda en daarmee een van de Tuatha de Dannan. Haar twee zusters werden ook wel Brighid genoemd en werden geassocieerd met genezing en ambachten. De drie Brighids werden meestal gezien als drie aspecten van een enkele godheid. Dit maakt van haar een klassieke Keltische drievoudige godin.

De Wortelkinderen

De Wortelkinderen en de Lente

wortelkindertjesOnder de aarde, diep in de grond, tussen de wortels van de bomen, slapen de wortelkindertjes. De hele winter lang. Ze merken niets van de harde wind, van de koude sneeuw of de felle hagelbuien. Ze slapen rustig in hun warme holletjes en ze dromen van het zonlicht waarin ze de vorige zomer hadden gespeeld. Wat zijn dat heerlijke dromen!

Als de winter eindelijk voorbij is en de lentezon de sneeuw laat smelten komt Moeder Aarde met haar lichtje om de kleintjes te wekken. "Opstaan kinderen, wakker worden. Nu hebben jullie genoeg geslapen! Aan het werk, het wordt Lente. Ik heb scharen, naalden, garen en lapjes bij me waarmee jullie nieuwe kleren kunnen maken. Word wakker!" roept ze. "En als jullie allemaal klaar zijn, zal ik met mijn sleutels de poort naar de aarde open doen."

De wortelkindertjes gapen eens, rekken zich uit en springen dan vrolijk overeind. Hoera, het wordt Lente!

Lees meer...

Lupercalia en het Feest van Nut

Lupercalia

Bij de Romeinen werd deze tijd van het jaar - halverwege tussen de winterzonnewende en de lente equinox - bekend als Lupercalia.

Voor hen was het een reinigingsritueel waarbij een geit werd gedood en een gesel werd gemaakt van de huid. Schaars geklede mannen liepen door de stad en gaven mensen een afranseling met stukjes huid. Degenen die werden geslagen beschouwden zichzelf gelukkig.

Dit is een van de weinige Romeinse vieringen die niet is gekoppeld aan een bepaalde tempel of godheid. In plaats daarvan richt het zich op de stichting van de stad Rome door de tweeling Romulus en Remus, die werden gezoogd door een wolvin - in een grot die bekend staat als de "Lupercale".

Het Feest van Nut

De oude Egyptenaren vierden deze tijd van het jaar als het feest van Nut, wiens verjaardag valt op 2 februari (Gregoriaanse kalender).

Volgens het Boek van de Doden, werd Nut gezien als een moeder-figuur aan de zonnegod Ra, die bij zonsopgang bekend stond als Khepera en de vorm aannam van een scarabee.

Vinden ...

Crossroads.jpg